آثار هنری

زیرِ سنگینیِ پاها، چه صبورِ تنِ سبزت
چرا با اینهمه سبزی، آدما هرزه میگن بِت؟؟؟!!!!

تویِ قانونِ دوپاها، علفا جایی ندارن
هرچی که به سودشون نیست، اسمشو هرزه می زارن

همه جا تویِ کتابا، مینویسن که تو هرزی!!!!
چون نمیتونن بفهمن، که چرا همیشه سبزی

زشتیه خاکِ زمینو، با تنِ سبزت میگیری
نمیدونم چرا مردم، نمیذارن جون بگیری؟؟؟!!!!

تو، تو هر فصلی که باشی، میمونی سبز تا همیشه
دنیا بی تو یه کویرِ، خاکی که نداره ریشه

تنِ زیبا و ظریفت، نمیتونه هرزه باشه
میدونم هر جا که باشی، بذرتو خدا میپاشه

تقصیرِ سادگیات نیست، مرامِ آدما پستِ
تو ببخش، ظریف تر از گُلِ، میدونم دلت شکسته!!!

تو ببخش، ظریف تر از گُلِ، میدونم دلت شکسته!!!

از سروده های: حسین آزاد